Dużą popularność w Internecie zdobył sobie standard ISO 8859-2, gdyż był on konsekwentnie implementowany w systemach unixowych, a takie komputery stworzyły Internet. Z chwilą "wejścia" do Internetu komputerów klasy PC, drugim sposobem kodowania najczęściej stosowanym dla języka polskiego jest strona kodowa Windows czyli CP 1250.
Obecne wersje przeglądarek internetowych radzą sobie z oboma tymi sposobami kodowania, w "locie" przekodowując strony z kodu użytego w dokumencie na kod używany w lokalnym systemie. Aby działo się to automatycznie potrzebna jest deklaracja kodu, gdyż inaczej sposób dekodowania musi by ustawiany "ręcznie". Jeśli więc tworzymy strony w Windows, nie używając żadnych narzędzi przekodowujących dokument, to deklaracja ma postać:
<META HTTP-EQUIV="Content-Type" CONTENT="text/html; charset=windows-1250">
Jeśli program tworzący strony daje w wyniku dokument w kodzie ISO 8859-2 to deklaracja ma postać:
<META HTTP-EQUIV="Content-type" CONTENT="text/html; charset=iso-8859-2">
Deklarację kodu umieszczamy w nagłówku, czyli pomiędzy komendą <HEAD> i jej końcem </HEAD>, zwykle przed tytułem <TITLE>.
UWAGA!
Tworząc strony w wersji angielskiej, najlepiej zrezygnować z jakiegokolwiek sposobu kodowania, gdyż anglojęzyczni użytkownicy nie mają na swoich komputerach żadnej strony kodowej zawierającej polskie diakrytyki i znaki są błędnie wyświetlane. Zamiast Łódź piszemy więc Lodz, co będzie w rezultacie bardziej czytelne.