Atrybuty i wielkość czcionki


Czcionka może posiadać atrybuty bezwzględne takie jak: pogrubienie (<B>..</B>), pochylenie (<I>..</I>) i podkreślenie (<U>..</U>).

Tekstowi można nadawać też szereg tzw. atrybutów logicznych, które dają efekty zależne od konfiguracji przeglądarki. Są to np.:

Wypróbuj ich działanie!

Jeśli chcemy napisać coś w ideksie górnym, np. godzinę 1030, używamy atrybutu: <SUP> ...</SUP>.

Indeks dolny to:<SUB> ... </SUB>

Możemy też chcieć by nasz napis mrugał. Jest to możliwe dzięki atrybutowi: <BLINK> ...</BLINK>

Czasem mamy fragment tekstu w postaci pliku tekstowego, gdzie chcemy zachować jego pierwotną formę (tak jest w przypadku np. tekstu pisanego w kolumnach). Możemy użyć wtedy komendy <PRE> ...</PRE>, która powoduje iż tekst pomiędzy początkiem i końcem komendy nie jest refomatowany (czyli zachowane są wszystkie odległości i przejścia do nowej linii) i wyświetlany jest czcionką o stałej szerokości. Na przykład:

              początek zajęć    koniec zajęć   
poniedziałek      8.00             14.00 
wtorek           11.00             16.30
środa            10.00             13.45
Oczywiście są w HTML inne komendy pozwalające projektować wszelkiego rodzaju tabele. Komenda <PRE> ...</PRE> ma więc zastosowanie głównie w przypadku włączania kawałków pliku tekstowego do dokumentu HTML.

Wielkość czcionki możemy regulować poprzez definiowanie nagłówków dokumentu i jego części lub bezpośrednią zmianę wielkości fontu. Defnicja atrybutu nagłówka ma postać:
<Hx> ... </Hx> - gdzie x jest liczbą od 1 do 4 (można definiować również H5 i H6 ale zwykle nie ma to sensu, gdyż przeglądarki interpretują to tak samo jak H4).
Numery w nagłówkach odzwierciedlają ważność (poziom) nagłówka. 1 jest największy i najważniejszy. 2, 3 i 4 są coraz mniejsze i mniej ważne. Deklaracja nagłówka powoduje dodanie pustej linii nad i pod napisem. Jeśli napiszemy:

<H1> To jest nagłówek nr 1 </H1>
<H2> To jest nr 2 </H2>
<H3> a to nr 3 </H3>

to zostanie to wyświetlone następująco:

To jest nagłówek nr 1

To jest nr 2

a to nr 3

Jeśli chcemy zmieniać wielkość czcionki w tekście, na przykład w ten sposób, to stosujemy jeden z atrybutów komendy <FONT> ... </FONT>, a mianowicie "size". Przy pomocy tego atrybutu można uzyskać zarówno czcionki większe jak i mniejsze. Popatrzmy na przykład:

<FONT size="+2"> Zaczynamy od dwukrotnego powiększenia</FONT>, <FONT size="+1">przechodzimy na pojedyncze</FONT>, teraz jest kawałek pisany normalnym rozmiarem, <FONT size="-1">a to już o jeden pomniejszony</FONT>.

który wyświetla się następująco:

Zaczynamy od dwukrotnego powiększenia, przechodzimy na pojedyncze, teraz jest kawałek pisany normalnym rozmiarem, a to już o jeden pomniejszony.

Podane powyżej atrybuty jakimi można określić czcionkę są wystarczające w większości zastosowań. Dodatkowo można żądać w dokumencie zastosowania konkretnego kroju czcionki, jadnakże zawsze istnieje niebezpieczeństwo, że na komputerze użytkownika dany font może nie być zainstalowany. Jeśli potrzebujemy zdefiniować font o stałej szerokości znaków, można stosować takie komendy jak: <CODE> ... </CODE>, <PRE> ... </PRE> lub <XMP> ... </XMP>.

Jeśli chcemy umieścić w dokumencie komentarze, które mają być niewidoczne, stosujemy następujący kod:

<!-- tutaj następuje tekst komentarza ... -->


<<< Powrót do spisu treści