Tekstowi można nadawać też szereg tzw. atrybutów logicznych, które dają efekty zależne od konfiguracji przeglądarki. Są to np.:
Jeśli chcemy napisać coś w ideksie górnym, np. godzinę 1030, używamy atrybutu: <SUP> ...</SUP>.
Indeks dolny to:<SUB> ... </SUB>
Możemy też chcieć by nasz napis . Jest to możliwe dzięki atrybutowi: <BLINK> ...</BLINK>
Czasem mamy fragment tekstu w postaci pliku tekstowego, gdzie chcemy zachować jego pierwotną formę (tak jest w przypadku np. tekstu pisanego w kolumnach). Możemy użyć wtedy komendy <PRE> ...</PRE>, która powoduje iż tekst pomiędzy początkiem i końcem komendy nie jest refomatowany (czyli zachowane są wszystkie odległości i przejścia do nowej linii) i wyświetlany jest czcionką o stałej szerokości. Na przykład:
początek zajęć koniec zajęć
poniedziałek 8.00 14.00
wtorek 11.00 16.30
środa 10.00 13.45
Oczywiście są w HTML inne komendy pozwalające projektować wszelkiego rodzaju tabele. Komenda <PRE> ...</PRE> ma więc zastosowanie głównie w przypadku włączania kawałków pliku tekstowego do dokumentu HTML.
Wielkość czcionki możemy regulować poprzez definiowanie nagłówków dokumentu i jego części lub bezpośrednią zmianę wielkości fontu. Defnicja atrybutu nagłówka ma postać:
<Hx> ... </Hx> - gdzie x jest liczbą od 1 do 4 (można definiować również H5 i H6 ale zwykle nie ma to sensu, gdyż przeglądarki interpretują to tak samo jak H4).
Numery w nagłówkach odzwierciedlają ważność (poziom) nagłówka. 1 jest największy i najważniejszy. 2, 3 i 4 są coraz mniejsze i mniej ważne. Deklaracja nagłówka powoduje dodanie pustej linii nad i pod napisem. Jeśli napiszemy:
<H1> To jest nagłówek nr 1 </H1>
<H2> To jest nr 2 </H2>
<H3> a to nr 3 </H3>
to zostanie to wyświetlone następująco:
<FONT size="+2"> Zaczynamy od dwukrotnego powiększenia</FONT>, <FONT size="+1">przechodzimy na pojedyncze</FONT>, teraz jest kawałek pisany normalnym rozmiarem, <FONT size="-1">a to już o jeden pomniejszony</FONT>.
który wyświetla się następująco:
Zaczynamy od dwukrotnego powiększenia, przechodzimy na pojedyncze, teraz jest kawałek pisany normalnym rozmiarem, a to już o jeden pomniejszony.
Podane powyżej atrybuty jakimi można określić czcionkę są wystarczające w większości zastosowań. Dodatkowo można żądać w dokumencie zastosowania konkretnego kroju czcionki, jadnakże zawsze istnieje niebezpieczeństwo, że na komputerze użytkownika dany font może nie być zainstalowany. Jeśli potrzebujemy zdefiniować font o stałej szerokości znaków, można stosować takie komendy jak: <CODE> ... </CODE>, <PRE> ... </PRE> lub <XMP> ... </XMP>.
Jeśli chcemy umieścić w dokumencie komentarze, które mają być niewidoczne, stosujemy następujący kod:
<!-- tutaj następuje tekst komentarza ... -->